Ont-moeten

Op weg naar het realiseren van mijn droom ontmoet ik allerlei mensen. Mensen die op mijn pad komen en waar ik een klik mee heb, mensen die ik opzoek omdat ik voel dat wij iets voor elkaar kunnen betekenen. Het ont-moeten, dus het niet-moeten, vind ik daarbij heel fijn. Daar waar niet-moeten begint, ontstaan de mooiste ontmoetingen!

Land in zicht

Zo ook met Yuri, van Land in Zicht, zorgboerderij en leer-werk bedrijf in Amersfoort Vathorst, voor mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Ik ontmoet Yuri op een zonnige dag in augustus op de locatie ‘Het Hammetje’. Yuri vertelt enthousiast en met veel warmte over Land in Zicht en hoe dat is ontstaan. Wij ontdekken dat het voor ons allebei belangrijk is om een goede relatie op te bouwen met medewerkers én klanten. En als ik Yuri vertel over mijn droom, luistert hij vol aandacht en interesse. Wat heerlijk om zo open over jezelf, je dromen en je wensen te spreken! Het is een echte ont-moeting.

Verbinden

Ont-moeten. Het lijkt zo eenvoudig; je moet niets. En zo eenvoudig is het ook. Ik mag loslaten wat er in mijn hoofd aan gedachten opkomt en ik hoef alleen maar te luisteren, te zijn. In zo’n ontmoeting kun je je verbinden met de ander. Vanuit je hart, van mens tot mens. Het klinkt tegenstrijdig; door los te laten wat niet nodig is, ontstaat er verbinding.

Atelier

In haar atelier in Maarn laat Melinda mij zien en ervaren hoe zij haar atelier heeft vormgegeven en ingericht. Het is een lichte ruimte die duurzaam is gebouwd en ingericht. Met een fijne houtkachel die zachtjes brandt als ik binnenkom. Bij de haard praten wij over wat ons bezighoudt en drijft en ont-moeten wij elkaar in een behaaglijk samenzijn. Wat heerlijk om te verbinden met andere mensen en in de ander jezelf te herkennen.

All-één

Onderstaand gedicht van Kahlil Gibran kwam ik deze week tegen. Het beschrijft precies wat ik bedoel met ontmoeten. Als je iemand werkelijk ont-moet, voel je dat je hetzelfde bent, dat het een illusie is dat jij en ik twee zijn. Wij zijn all-één.

Als je staat aan het begin van je kennen,
sta je aan het begin van je voelen.
Wie alleen kan zien wat het licht onthult
en alleen kan horen wat het geluid verkondigt,
ziet en hoort eigenlijk niets.
De werkelijkheid van iemand anders
is niet gelegen in het feit wat hij je onthult
maar in wat hij je niet kan onthullen.
Als je hem dus wilt begrijpen
luister dan niet naar wat hij zegt,
maar veel meer naar wat hij niet zegt.
Jij en ik blijven vreemden voor het leven,
voor elkaar en voor onszelf,
tot de dag waarop jij spreekt en ik luister
omdat ik meen dat jouw stem mijn eigen stem is
en ik, wanneer ik voor je sta,
meen dat ik mezelf zie staan voor een spiegel.

Kahlil Gibran

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *